Efsunkâr

Korkuyorum.
Keder dolu yalnızlığıma alışmaktan,
Seni kazanmak umudundan yoksun kalmaktan korkuyorum.

Ben hala o hayallerini kurduğum masadayım.
Ve hala vakur bir yüzsüzlükle seni düşlüyorum.
Belki de hatıraların küllerinden bir umut yakmak gayretidir bendeki bu amansız telaş,bilmiyorum.

Hiçbir yüzde yok bendeki hüzün.
Mecnun ne bilirdi Leylayı görseydi yüzün.


Ne gecem kaldı ne gündüzüm;
Senle başlar ömrüm,
Senle gelsin ölüm.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir